Transfer luchthaven Antalya – Rode Toren van Alanya
De Rode Toren — Kızıl Kule — is het achthoekige bakstenen bouwwerk aan de havenkade van Alanya, in de jaren 1220 opgericht onder Alaeddin Keykubad I om de ankerplaats en de scheepswerf onder de burchtrots te dekken. Op een stenen voet staan vijf verdiepingen rode baksteen, in het midden een open schacht met onderin een cisterne, en trappen klimmen binnen de muren naar een dakterras dat recht op de boten neerkijkt. De verdiepingen zijn ingericht met een volkskundige tentoonstelling. Van alles aan deze kust is dit het gebouw waar de klim het bezoek is.
Van de luchthaven is het 128 kilometer en ongeveer 105 minuten, helemaal over de D400: de vlakte voorbij Serik, de afslagen naar Side en Manavgat, en dan het lange kustdeel via Okurcalar, Avsallar en Konaklı, met de bergen die steeds dichter tegen de weg komen. Wat deze rit onderscheidt van de burcht erboven is de laatste kilometer — de toren staat op zeeniveau, dus u draait naar de havenkade in plaats van de haarspeldbochten de rots op te nemen. In juli en augustus is de hotelstrook oostelijk van Manavgat het langzame stuk, en daarna het havenverkeer van het stadje zelf.
Rode Toren van Alanya bezoeken
U betaalt bij de deur en dan gaat u omhoog. De trappen lopen binnen de muren, baksteen en steen, steil en ongelijk, met licht door schietgaten en door de open schacht in het midden waar de cisterne zit; op sommige stukken is er niets dat een leuning mag heten. Boven ligt een terras: de haven recht onder u, de burchtrots boven u, het Cleopatra-strand aan de andere kant van de kaap en de Taurus achter het stadje. Een half uur tot drie kwartier is het hele bezoek, de tentoonstelling op de verdiepingen inbegrepen.
Baksteen houdt warmte, en midden op een zomermiddag is het binnen warmer dan op de kade, dus de eerste uren na opening of de laatste voor sluiting zijn de betere keuze. Het terras is klein: één touringcargroep vult het, en aan de balustrade wacht u uw beurt. Ochtendlicht valt op de burchtrots en de muren erboven — dat is de foto waarvoor de meesten kwamen. Wie steile stenen treden niet aankan, haalt weinig uit het kaartje; dan is de werf, honderd meter verder langs het water, de betere helft van hetzelfde bezoek en kost geen enkele trede.
Toren en werf samen zijn zo'n twee uur aan de havenkade, dus een auto die wacht — en bent u de 128 kilometer van de luchthavenkant gekomen, dan is dat wat u boekt. Voeg de burcht op de heuvel toe en het wordt een halve dag, waarbij een ophaaltijd op een vast uur beter past. De volgorde die de meesten het makkelijkst vinden: eerst de toren terwijl de steen nog koel is, daarna de kustwandeling naar de werf, dan eten op de kade; de burcht, een aparte rit, ervoor of erna.
- De klim is het bezoek: steile, ongelijke stenen treden binnen de muren en op plekken bijna niets om vast te houden.
- Op het dakterras kunnen maar een paar mensen tegelijk staan, dus een touringcargroep vóór u kost tien minuten wachten.
- Doe het vroeg of laat op de dag: de baksteen slaat de middaghitte op en binnen wordt het warmer dan op de kade.
- De Seltsjoekse werf ligt honderd meter verder langs het water onder de burchtrots en vraagt geen klimmen, wat er de natuurlijke tweede helft van het bezoek van maakt.