Transfer luchthaven Antalya – Green Canyon
Green Canyon is geen kloof waar je doorheen loopt, maar een meer. De Oymapınar-stuwdam boven Manavgat heeft de rivier tussen steile kalkwanden opgestuwd en een lang, smal reservoir achtergelaten met de kleur van flessenglas. Je ziet het vanaf een boot: zo’n tocht duurt meestal drie tot vier uur, met zwemstops in de zijbaaien, en het water blijft koud omdat het uit de diepte komt. Er is geen dorp en geen strand, alleen de dam, de steiger en de rotswand. Aan het water ligt niets op loopafstand, dus het bezoek draait volledig om de auto die u het dal op brengt.
Vanuit de hotels bij Side is het meer een half uur tot veertig minuten: omlaag naar Manavgat en dan de damweg op — een halve dag, grotendeels op het water. Vanuit Çolaklı en Kızılot is het vergelijkbaar; vanuit Okurcalar en Avsallar blijft het onder het uur, vanuit Alanya in het oosten en Belek en Kadriye in het westen komt het op een uur of iets meer, waarmee het aan beide uiteinden een hele dag wordt. Kemer valt af. Meestal wordt op de terugweg de Manavgat-waterval meegepikt. Een touringcar geeft u een vertrektijd en een bus die u moet halen; uw eigen chauffeur wacht bij de steiger zolang de boot weg is.
Rechtstreeks vanaf de terminal is het 87 km en ongeveer 75 minuten, en bovenaan is er alleen de dam, de steiger en de rots. Met koffers in de auto en een vaartocht die het midden van de dag opslokt, is dit geen stop voor de aankomstdag; daarvoor is de Manavgat-waterval, een korte afslag van dezelfde weg lager in het dal, veel geschikter. Bewaar het meer voor een ochtend zonder verplichtingen.
Green Canyon bezoeken
Hier gebeurt alles op het water, en het water is niet aan ons om te regelen. De boten horen bij de exploitanten aan de aanlegplaats onder de stuwdam; u boekt ze daar of bij wie u de tocht heeft verkocht, en onze kant is de weg omhoog en omlaag. Dat bepaalt de ochtend meer dan wat ook, want net na een afvaart aankomen betekent een uur op een betonnen kade met de rotswand als gezelschap. Van deur tot deur gerekend geeft een hotel op de strook bij Side hier vijf tot zes uur aan, waarvan drie of vier op het water en de rest weg.
Het eerste wat u passeert is de dam zelf, daarna versmalt het stuwmeer en sluiten de wanden zich boven de boot. Baaien openen zich de een na de ander tot de motor in een ervan uitgaat om te zwemmen, en juist daar worden mensen verrast: er is geen ondiep deel en nergens vaste grond, dus u gaat van de boot via een ladder het diepe koude water in en via diezelfde ladder terug. Wie goed zwemt, vertelt er jaren later nog over. Een kind dat het hotelbad kent, kijkt één keer en bedankt, en er is geen strand om het naartoe te sturen.
Dit is de plek aan deze kust waar het seizoen bepaalt of er überhaupt iets te doen is, dus vraag vóór en niet na het boeken of er boten varen. De damweg is een doodlopend eind zonder iets erlangs, en daarom blijft één auto de hele tocht bij de aanlegplaats staan. Om dezelfde reden werkt de combinatie naar beneden en niet naar boven: de terugweg gaat door Manavgat, en de waterval of het stadje vormen een tweede dagdeel zonder één kilometer extra. Wie zeeziekte vreest, kan over het meer gerust zijn: het water is vlak, het is de klim door de vallei die de maag doet keren.
- Vraag aan de aanlegplaats hoe lang uw tocht duurt voordat u aan boord stapt, want drie en vier uur zijn twee verschillende middagen.
- Nergens op dit meer is ondiep water, dus zwemmen betekent een ladder en vanaf de eerste seconde koude diepte.
- Het hele bezoek vindt op de boot plaats, dus alles wat u bij u wilt hebben moet mee aan boord: vanaf de aanlegplaats is niets te voet bereikbaar.
- Laat bevestigen dat er op uw data boten varen voordat de transfer vastligt, want langs de damweg is er geen alternatief.