Transfer luchthaven Antalya – Simena Kaleköy
Simena, dat hier door iedereen Kaleköy wordt genoemd, is een dorp aan de kust van Kekova dat in trappen tegen de helling onder een kleine burcht op klimt. Vlak bij de waterlijn staan Lycische sarcofagen in het ondiepe, scheefgezakt en half verzonken, en aan de overkant van het kanaal tegenover de huizen ligt het lange eiland met de verzonken stad Kekova langs zijn oever. Naar Simena is nooit een weg aangelegd. In het dorp staat geen enkel voertuig, alles komt per boot, en steegjes, tuinen en stenen terrassen stapelen zich tussen de steiger beneden en de burchtmuur boven.
De pagina rekent met 175 km vanaf de luchthaven van Antalya en ongeveer 140 minuten, maar de auto legt dat traject niet helemaal af. Voorbij Demre laat de D400 de zee los en trekt het ruwe kalksteenland in, kale ruggen en laag struikgewas, en bij Çevreli buigt een smalle zijweg naar het zuiden af, omlaag richting kust. Die is plaatselijk eenbaans, aan het eind steil, en hij eindigt bij de steiger van Üçağız, waar het asfalt eenvoudigweg ophoudt. Het laatste stuk gaat over water, met een boot die ter plaatse en los van de transfer wordt geregeld.
Simena Kaleköy bezoeken
Alles aan zo'n dag wordt bepaald door de boot. De rit duurt zo'n twee uur en twintig minuten per richting, en daar komen het wachten aan de steiger, de overtocht, de uren in het dorp en de terugvaart nog bij. Eerlijk gerekend is dat minstens een halve dag ter plaatse en meestal de hele, dus Simena is een dagtocht en geen middagje uit. Beslis vooraf of de chauffeur in Üçağız wacht of u afzet en op een vast uur terugkomt, en leg dat bij het boeken vast: een auto naar het dorp roepen kan eenvoudigweg niet.
De overtocht blijkt het mooiste deel van het bezoek. De sarcofagen in het ondiepe komen vanaf het water in zicht voordat u aanlegt, en de verzonken stad langs de tegenoverliggende oever bekijkt u vanaf een boot in plaats van er doorheen te lopen. Aan wal bestaat het dorp uit trapsteegjes en verder niets: geen enkel voertuig, en elke krat en elke koffer gaat met de hand vanaf de steiger omhoog. Vanaf de onderste huizen klimt een ongelijke stenen trap gestaag naar de burcht, en binnen die muren is een klein theater in de rots uitgehakt.
Die klim is de inspanning van de dag en ligt vrijwel de hele weg in de zon; schaduw is er beneden, van de huizen en de bomen ertussen, maar niet op de route omhoog. Men gaat omhoog voor het uitzicht vanaf de muur over het kanaal, en juist daarom heeft niemand spijt van de treden. Beneden hoort zwemmen vanaf de rotsen voor veel bezoekers bij de dag. Zodra het uur van de terugvaart vastligt, valt er niets meer te haasten, en deze plek beloont stilzitten veel rijker dan een stevige rondgang.
- De half verdronken sarcofagen komen vanaf het water het best tot hun recht, dus let er tijdens het aanvaren op en niet pas aan wal.
- De treden naar de burcht zijn ongelijk en onbeschaduwd; neem water mee naar boven.
- In het dorp rolt niets: een koffer op wieltjes of een kinderwagen komt niet voorbij de steiger.
- Spreek het uur van de terugvaart af voordat u de steegjes in gaat, want uw chauffeur wacht aan de overkant.