Transfer luchthaven Antalya – Cleopatrastrand
Cleopatra Beach is het eigen strand van Alanya: ruim twee kilometer fijn, licht zand dat vanaf de voet van de burchtrots naar het westen loopt. Aan de oostkant, in de luwte van de landtong, loopt het water flauw af en zitten vooral gezinnen; de westelijke helft is breder en daar vindt u makkelijker plek. Langs het hele strand ligt een boulevard met cafés, douches en kleedhokjes, in het seizoen staan er rijen ligbedden en achter het zand begint meteen de stad. De Damlataş-grot en de haven liggen aan de burchtkant, dus het blijft hier zelden bij zwemmen alleen.
Wie in Alanya zit — Konaklı, Türkler, Kestel, Mahmutlar — rijdt vijftien tot vijfentwintig minuten over de D400 en net zo lang terug, wanneer het uitkomt. Vanaf Side en Kumköy is het zo'n 60 km naar het oosten, ongeveer een uur: een comfortabele ochtend. Vanaf Okurcalar veertig minuten, vanaf Belek een uur en twintig, vanaf Lara anderhalf uur. Kemer valt af, want de weg gaat eerst weer door Antalya: tweeënhalf uur per richting. Een excursiebus bepaalt vertrek en terugkeer; met een eigen auto kiest u zelf de volgorde van zwemmen, burcht en haven.
Na de landing rechtstreeks naar het zand rijden is hier normaal, want de hotels aan deze strook zijn nu juist wat men boekt: 125 km naar het oosten over de D400, ongeveer een uur en drie kwartier, met het laatste stuk dwars door Alanya. Uw chauffeur wacht in de aankomsthal met een naambordje en volgt de vlucht. Na een late landing schuift het zwemmen meestal naar de ochtend, en op zomeravonden is de boulevard het traagste deel.
Cleopatrastrand bezoeken
Het uiteinde waar u wordt afgezet, is het bezoek, want twee kilometer loopt niemand tweemaal in zwemkleding. De oostelijke hoek onder de rots is de familiekant en blijft het langst ondiep; de westelijke helft is breder en heeft in augustus ook rond het middaguur nog plaats voor een handdoek. De hele lengte langs de waterlijn kost iets minder dan een half uur, en het losse droge zand hogerop maakt er meer van. De meesten geven dit strand een ochtend of een avond, en de uren daartussen nemen de straten erachter over.
Het zand is fijn en licht, en midden op de dag is de droge strook barrevoets niet meer over te steken, dus schoeisel tot aan het water spaart de laatste tien meter. Onder het oppervlak loopt hetzelfde egale zand door, zonder stenen en zonder trede: in de beschutte hoek waadt u lang voordat het tot de schouders komt, terwijl het westelijker een helling krijgt en een middagbries het oppervlak kort maakt, wat kinderen meteen merken. Welke helft het wordt, is de enige echte keuze die dit strand van u vraagt.
Dat er pal achter het zand een stad staat, verandert de transfer. Dit is het ene strand aan deze kust waar het uur van vertrek niet vooraf vast hoeft te liggen: een auto kan u ook laat komen halen, en tot die tijd bent u nergens meer dan een minuut van een stoep. De grot ligt aan de burchtkant met de haven erachter, dus een duik laat zich aan beide zijden omlijsten zonder nog te rijden. Zeg wel bij welke hoek van die twee kilometer de auto moet staan, want de verkeerde hoek kost een lange tocht in badkleding.
- Slippers tot de waterlijn zijn de moeite waard, want het droge zand bekort rond het middaguur ieders wandeling.
- De oostelijke hoek bij de rots is de ondiepe, beschutte helft, de westelijke die waar in augustus nog plaats is om te zitten.
- Op het open westelijke stuk is een middagbries normaal, dus wie vlak water wil, zwemt vroeg.
- Staan de grot en de haven ook op de lijst, doe die dan in de heetste zanduren en zwem ervoor en erna.