Pamukkale → Antalya transfer

Privétransfer Pamukkale → Antalya

In deze richting wordt de auto meestal geladen voor een klein pension in het dorp Pamukkale of voor een van de thermale hotels in Karahayıt, met de ochtend op de terrassen al achter u. Een deel van de passagiers moet 's avonds een vlucht uit Antalya halen, een ander deel begint aan de stranddagen en wil rond het middaguur bij een hotelbalie staan. Een derde groep kwam helemaal niet van de kust: zij bereikten Denizli van de Egeïsche kant of met de langeafstandsbus, en een auto naar beneden, naar Lara of Konyaaltı, is beter dan nog een bus en opnieuw overstappen aan het eind.

Zuidwaarts kosten dezelfde 250 km opnieuw ongeveer 3 uur 20 minuten, maar de dag verloopt omgekeerd: u vertrekt hoog, koel en droog en komt aan in de vochtigheid van de kust. Eerst blijft Denizli achter, dan wordt de hoogvlakte breder — de bleke zoutpannen van de Acıgöl, akkers en stoppelvelden, ditmaal het water van het Burdurmeer aan de andere kant. Bij Bucak geeft de D650 de hoogte terug, en op die afdaling naar de kust bepalen de vrachtwagens het tempo. De zee verschijnt pas in de laatste twintig minuten, en het langzame stuk is nu niet de bergpas maar de randweg van Antalya na werktijd.

• Gaat het om een vlucht uit Antalya, geef dan bij de boeking de terminal en het vertrektijdstip door: het tijdstip van vertrek wordt dan vanaf het plateau berekend en niet in het dorp geschat.
• De steegjes van het dorp Pamukkale zijn smal en de pensions klein, dus noem de naam van het pand — de chauffeur haalt u op het opgegeven adres op en niet bij een kruising met de hoofdweg.
• De natuurlijke pauze valt tussen Acıgöl en Burdur, ongeveer halverwege, en dat is het laatste rustige uur om te stoppen voordat de afdaling begint.
• Hebt u in het antieke bad gezwommen, houd de natte spullen dan in een tas binnen bereik in plaats van in de kofferbak: de lucht blijft nog twee uur koel en daarna plotseling niet meer.