Demre → Antalya transfer

Privétransfer Demre → Antalya

Noordwaarts bepaalt bijna altijd een vliegtuig het uur. Bij Demre is geen luchthaven en aan deze kust helemaal geen spoorlijn, dus een vakantie die tussen de Lycische graven eindigt, sluit af met een autorit — en de meeste van die ritten beginnen vroeg: een vlucht om elf uur uit Antalya betekent koffers inladen terwijl de kassen nog grijs zijn. De rest van het verkeer is minder dramatisch: een ziekenhuisafspraak in de stad, een zoon die daar studeert, een overstap op de busterminal, een familie die het weekend bij Kekova doorbracht en voor de vlucht twee nachten in Kaleiçi wil.

De makkelijke kilometers komen eerst. De vlakte leidt vlak uit het stadje, Finike volgt met zijn citrus en zijn haven, en dan begint de weg te werken: tot Kumluca klim na daling, met bijna nergens ruimte om iets voorbij te gaan. Bij de kruising van Olympos is de zee definitief terug en legt de D400 zich op haar rotsrand — Tekirova, Çamyuva, Kemer, de tunnels, ver beneden Beldibi — en blijft daar tot Konyaaltı. 140 km, 1 uur 55, en dat cijfer houdt tot de stadsgrens. Alleen het laatste kwartier varieert, afhankelijk van of het adres de luchthaven, de oude stad of een kliniek aan de rondweg is.

• Bij een vlucht rekent u terug vanaf de check-inbalie en niet vanaf de 1 uur 55: deze weg heeft geen snel stuk waarop een late start wordt ingehaald.
• In de winter vertrekt u in het donker en de wegen tussen de kassen zijn onverlicht — geef een straat en een herkenningspunt, niet alleen de naam van het pension.
• In de oogstweken staan de kistenvrachtwagens voor zonsopgang op de vlakte, en een vertrek bij dageraad zit de eerste tien minuten achter er een.
• Wie de bochten bij Kumluca op de heenweg zwaar vond, kan op de terugweg beter voorin zitten: noordwaarts komen ze in het eerste halfuur en niet aan het eind.