Transfery w regionie Marmaris

Marmaris leży na zachodnim krańcu tureckiego wybrzeża śródziemnomorskiego, w prowincji Muğla, tam gdzie Morze Śródziemne przechodzi w Egejskie. Miasto otacza głęboką zatokę zamkniętą górami porośniętymi sosnami: długa promenada, duża marina jachtowa i mały zamek nad starą dzielnicą. Kilka kilometrów dalej na zachód, nad tą samą zatoką, leży İçmeler — spokojniejszy i wciśnięty między góry a morze; za przylądkiem jest Turunç, a w głębi lądu za plażą rozciąga się dzielnica Armutalan. Przyjeżdża się tu dla wody, nie dla ruin: kąpiele, rejsy po zatokach, prom na Rodos, gulety w porcie. Latem centrum tętni życiem długo po północy.

Z lotniska w Antalyi do Marmaris jest 290 km, czyli około trzech godzin i pięćdziesięciu minut przy pustej drodze. Kierowcy najczęściej wybierają trasę w głąb lądu przez Korkuteli i Elmalı, przecinającą Taurus i wracającą nad morze w okolicach Fethiye — nadmorska D400 przez Kumlucę, Finike, Demre, Kaş i Kalkan zajmuje co najmniej godzinę dłużej. Za Fethiye droga mija Ortacę i Köyceğiz, przy Gökovie skręca na południe i zjeżdża przez sosnowy las do zatoki. Długie podjazdy, nieustanne zakręty i przynajmniej jeden postój sprawiają, że w praktyce podróż od drzwi do drzwi trwa ponad cztery godziny. Nocą odcinki płaskie jedzie się szybciej, a deszcz spowalnia przełęcze.

W tym regionie wyceniony jest tylko Marmaris, ale zatoka ma dwa oblicza. Centrum i nadmorski pas Uzunyalı są gwarne i na tyle zwarte, że bary i restauracje leżą kilka minut od większości hoteli. İçmeler na zachodnim krańcu jest spokojniejszy i bardziej rodzinny, choć na wieczór w mieście trzeba wziąć dolmusz albo łódkę. Turunç i małe zatoki dalej na półwyspie są ciche, w dużej mierze hotelowe, a dojeżdża się do nich wąskim serpentynowym odcinkiem, który dokłada powolne pół godziny na końcu długiej trasy. Powrót rezerwuj razem z przyjazdem i licz wstecz: prawie cztery godziny drogi plus czas na lotnisku oznaczają przy porannym locie wyjazd z Marmaris przed świtem.