Transfery w regionie Fethiye

Region Fethiye to najdalej na zachód wysunięty odcinek wybrzeża, do którego dojeżdża transfer z lotniska Antalya: to już prowincja Muğla, a nie Antalya. Samo Fethiye jest normalnym, całorocznym miastem nad szeroką zatoką pełną wysp, z mariną i likijskimi grobowcami wykutymi w skale nad domami. Za grzbietem na południu leży Ölüdeniz: laguna, żwirowa plaża Belcekız i wznoszący się nad nią Babadağ, z którego po południu paralotniarze lądują wprost na plaży. Na zboczu pomiędzy nimi rozłożyły się Hisarönü i Ovacık. Göcek to miasteczko marin jachtowych, a Dalaman płaska równina z własnym lotniskiem. Przyjeżdża się tu dla wody, łodzi i szlaków.

Transfer z lotniska Antalya rusza na zachód, omija miasto i skręca w głąb lądu na Korkuteli; droga wspina się na wyżynę Elmalı, a potem zjeżdża lasem sosnowym do Seydikemeru i Fethiye. Nadmorska D400 przez Kaş i Kalkan prowadzi w to samo miejsce, ale jest znacznie dłuższa i wolniejsza. W obrębie regionu odległości sięgają od około 200 km do 230 km do Göcek i Dalamanu, więc jazda zajmuje mniej więcej dwie i pół do trzech godzin. To droga górska, nie autostrada: szybka, ale z podjazdami, zakrętami i pustymi odcinkami. Korki latem zdarzają się głównie przy wyjeździe z Antalyi, zimą na wyżynie bywa śnieg, a po nocnych lądowaniach trasa jest ciemna i pusta.

Fethiye, Ölüdeniz, Hisarönü, Göcek i Dalaman to pięć zupełnie różnych miejsc, które łączy wyłącznie ta sama trasa transferu. Ölüdeniz jest małe i żwirowe: krótki pas hoteli za plażą, a zimą wiele lokali zamkniętych. Hisarönü i Ovacık to wioski barów i restauracji na wzgórzu, nad morze zjeżdża się stamtąd dolmuszem. Fethiye jest przede wszystkim miastem, z targiem, restauracjami i życiem poza sezonem, a własną plażę ma kilka kilometrów na północ, w Çalış. Göcek jest cichy i nastawiony na jachty, Dalaman płaski i piaszczysty, częściej przystankiem niż bazą. W drodze powrotnej obowiązują te same dwie i pół do trzech godzin, więc przy porannym locie z Antalyi wyjeżdża się po ciemku.