Transfer luchthaven Antalya – Strand van Adrasan
Adrasan ligt in een baai die aan beide kanten door beboste bergruggen wordt afgesloten, een paar landtongen ten zuiden van Olympos. De oever bestaat uit fijne kiezels die bij de waterlijn zandig worden, en omdat de bergen de baai afschermen blijft de zee meestal vlak, wat gezinnen hier blijft terugbrengen. Achter het strand rijgt één weg pensions, kleine hotels en restaurants aaneen, vanaf het verre eind vertrekken boten naar de eilanden en baaitjes langs de kust, en de Lycische Weg klimt over de kam richting Olympos. Men komt hier om te zwemmen, niet om uit te gaan.
Vanaf Kemer is het 35 km over de D400 en dan veertien kilometer ervandaan, grotendeels dalende bochten: ongeveer vijfenveertig minuten, en een baai waar je voor de hele dag heen gaat en niet voor twee uur. Tekirova is veertig minuten, Olympos twintig minuten over de kam en Çıralı een half uur via een omweg over de hoofdweg, en daarom worden die drie gecombineerd. Het centrum van Antalya is een uur en twintig, Lara een uur en vijfendertig, Belek een uur en vijftig, Side ruim twee uur per richting, dus vroeg vertrekken. Alanya valt af. Een excursiebus komt vooral voor de boten; met een auto kiest u zelf het pension, eet u aan de kustweg en vertrekt u als het licht weggaat.
Rechtstreeks vanaf de terminal is het 109 km en ongeveer 90 minuten. Dat werkt als de baai uw verblijf is: de pensions staan aan de kustweg, dus u stapt voor de deur uit. Een tussenstop op weg naar een hotel in Kemer is het niet — de baai ligt 49 km voorbij Kemer, waarvan de laatste veertien van de D400 af en grotendeels in bochten, en na donker gaat dat traag.
Strand van Adrasan bezoeken
In de meeste dagen hier zit een boot. Die naar de baaitjes en de eilandjes varen halverwege de ochtend vanaf het verre uiteinde weg en meren aan het eind van de middag weer aan, waarmee de vorm van de dag vastligt voordat hij begint. Zonder boot is de dag eenvoudiger en geen minuut korter: zwemmen, eten aan de kustweg, weer zwemmen en kijken hoe tegen de avond de schaduw van de bergrug over het water komt. Wat vrijwel niemand doet is voor twee uur komen, want de baai houdt mensen veel langer vast dan haar formaat doet vermoeden.
Kleine kiezel gaat aan de waterlijn over in zand, dus het water inlopen gaat blootsvoets makkelijk en hogerop liggen niet. De bergruggen aan beide einden houden de baai vlak, en het oppervlak blijft meestal spiegelglad tot de bries in de middag over de kam komt. Op de open kiezel is geen greintje schaduw, maar de bomen en gevels aan de kustweg staan tien passen erachter, en daarom wordt het midden van de dag hier onder een dak doorgebracht en wordt ervoor en erna gezwommen. Geen punt aan deze oever ligt meer dan een minuut van die weg.
Omdat de dag zichzelf vult, is dit een afzetten met een vooraf afgesproken avonduur en geen auto die paraat staat; is er een boot in het spel, dan bepaalt diens terugkomst dat uur voor u. Wie meer wil dan een strand, neemt de Lycische Weg waar die aan het noordelijke uiteinde de rug op klimt: twintig minuten omhoog legt de hele baai onder u, en het is de enige wandeling hier die niet over stenen gaat. Zeg aan welk uiteinde van de kustweg de auto moet staan, want het verkeerde uiteinde betekent het laatste stuk in het donker lopen.
- U loopt het water in over zand en zit op kiezel, dus wat nut heeft is iets om op te liggen en niet iets voor uw voeten.
- Het oppervlak is doorgaans het vlakst vóór de middagbries, dus het serieuze zwemwerk gebeurt 's ochtends.
- Hoort er een boot bij de dag, dan eindigt de dag wanneer die aanmeert, en al het andere schikt zich naar dat uur.
- Twintig minuten omhoog over het pad aan het noordelijke uiteinde legt de hele baai onder u, en het is hier de enige klim die loont.