Kemer → Chimaera-vlammen transfer

Privétransfer Kemer → Chimaera-vlammen

Kemer is 's avonds verlicht: de bars bij de jachthaven, de hotelterrassen, muziek die over het strand drijft. Voor deze rit gaat u juist naar een helling zonder één lamp. Boven Çıralı sijpelt gas uit spleten in de rots, op de helling die de Turken Yanartaş noemen en die gelijkgesteld wordt aan de berg Chimaira uit het antieke Lycië, en zodra het de lucht raakt, ontbrandt het in kleine, rustige vlammen waarover antieke schrijvers al berichtten. Overdag zijn ze bleek en nauwelijks te onderscheiden van de steen. Na het invallen van de nacht gloeien ze oranje tussen de dennen, en daarom is dit vanuit Kemer een avonduitje: vertrek als het licht wegzakt, terug laat, als het in het hotel allang stil is.

De rit is 31 km, ongeveer 35 minuten. Vanuit Kemer loopt de D400 zuidwaarts tussen bergen en zee, langs de afslagen naar Phaselis en Tekirova, verlaat dan de kust en klimt door dennenbos. Bij het kruispunt naar Çıralı gaat de auto van de hoofdweg af en daalt in krappe bochten naar de bodem van het dal, een stuk dat de chauffeur in het donker rustig neemt. In Çıralı wijzen de borden naar Yanartaş een paar kilometer langs de helling en omhoog een zijdal in, waar de weg eindigt op een parkeerplaats. Vanaf daar is het lopen: een trappenpad klimt twintig minuten of langer tussen de bomen en passeert vlak onder de eerste vlammen de lage resten van een tempel voor Hephaistos, de god van de smeden.

• Op de rotstreden is een hoofdlamp handiger dan het lampje van uw telefoon, omdat beide handen vrij blijven, vooral bij het afdalen, dat steiler aanvoelt.
• Midden in de zomer wordt het pas laat echt donker, dus stem de ophaaltijd in Kemer af op de zonsondergang in plaats van op het diner in het hotel.
• 's Nachts is het stil op de parkeerplaats en op een toevallig beschikbare auto in het dal kunt u niet rekenen; wachttijd en terugrit naar Kemer zijn meteen bij het boeken van de heenrit te regelen.
• Draag dichte schoenen met grip: het bovenste deel van het pad is kale, oneffen rots, en naar beneden gaat het meestal in het donker.