Transfer Olimpos → Antalya

Prywatny transfer na trasie Olimpos – Antalya

Ten kierunek dzielą dwa zupełnie różne zamówienia. Jedno to koniec pobytu w dolinie: torby wyniesione z drewnianego domku, brama pensjonatu o siódmej rano, a na drugim końcu lot albo hotel w mieście. Drugie to ogon jednodniowej wycieczki i z zegarem ma się dokładnie odwrotnie — ognie na Yanartaş warte są podejścia dopiero wtedy, gdy nieba już nie ma, więc samochód rusza z Çıralı o dziewiątej albo dziesiątej wieczorem, a z tyłu wszyscy milczą. Resztę stanowią piesi kończący etap Licyjskiej Drogi.

Trudne piętnaście kilometrów wypada tu na początku, a po ciemku są jeszcze trudniejsze: droga wychodzi z doliny ciasnymi zakrętami, bez oświetlenia, sosny zabierają i to światło, które jest, a do Ulupınaru mija prawie dwadzieścia minut. Od węzła idzie już gładko — D400 biegnie na północny wschód, woda po prawej: Tekirova, Çamyuva, Kemer, potem półka i tunele, w dole Beldibi, a przy Konyaaltı otwiera się równina. Razem 80 km i 70 minut; po zmroku ta liczba jest pewna, a w letnie popołudnie rozciąga ją hotelowa pierzeja Kemeru.

• Wczesny lot oznacza wyjazd z doliny przed pierwszym światłem, a podjazd do D400 to jedyny nieoświetlony fragment trasy — dolicz dziesięć minut wobec startu w dzień.
• Domki stoją przy jednej drodze, za rzędem podobnych szyldów, więc ustal miejsce spotkania wieczorem wcześniej i wystaw bagaże tam, gdzie samochód dojedzie.
• Jeśli powrót jest wieczorny, po ogniach, napisz to przy rezerwacji: wyjazd z Çıralı o dziewiątej to inny układ niż odbiór po południu.
• Jeśli Antalya oznacza lotnisko, a nie miasto, podaj terminal: na końcu 70 minut to kolejne dziesięć.