Transfer Fethiye → Alanya

Prywatny transfer na trasie Fethiye – Alanya

Na wschód ten odcinek kończy się tam, gdzie urlop staje się głośniejszy. Część pasażerów schodzi z guletów w porcie w Fethiye, mając już zarezerwowany tydzień w Alanyi; inni przylecieli do Dalaman na licyjską połowę i przenoszą się do hotelu all inclusive na wschodnim pasie. Trzecia grupa wraca do domu z Antalyi albo z Gazipaşy i woli przespać ostatnie noce przy tym końcu wybrzeża, niż ścigać się z drogą w poranek wylotu. Są i tacy, którzy po dwóch tygodniach na wodzie po prostu wracają do mieszkania w Alanyi. Tak czy inaczej, taka rezerwacja pochłania cały dzień, a nie jeden poranek.

Kolejność drogi się odwraca, a z nią wysiłek: góry przychodzą najpierw, póki wszyscy są wypoczęci. Z doliny Eşen trasa wspina się za Seydikemerem na płaskowyż Elmalı — nad ranem zimny, a przy świetle dnia cały w sianie i jabłoniach — przekracza przełęcz i drogą D350 schodzi przez Korkuteli do Antalyi. Dalej wszystko przejmuje D400: Aksu, Belek, Side, równina Manavgatu, potem łuki nad cyplami Avsallaru i İncekum oraz zjazd przez Payallar i Konaklı, gdzie widok zamyka skała z twierdzą. Z 4 godzin 35 minut na 355 kilometrów sierpień wydłuża właśnie tę ostatnią.

• Najwolniejsza jest ostatnia godzina, dlatego wczesny wyjazd daje tu więcej niż na krótkich odcinkach: przyjazd do Alanyi o sierpniowym zmierzchu to najgęstszy fragment po ciemku.
• Jeśli rejs kończy się rankiem w porcie, ustal odbiór wprost z nabrzeża, a nie pod hotelem, z którego wymeldowano cię kilka dni wcześniej.
• Adres w Kestelu, Mahmutlarze albo Kargıcaku oznacza najpierw przejazd przez centrum Alanyi, a to najcięższy kwadrans całej trasy.
• Cała wschodnia połowa biegnie po D400, więc wysadzenie po drodze w Side, Okurcalarze czy Avsallarze zajmuje wyraźnie mniej czasu niż dojazd do samej Alanyi.