Transfer luchthaven Antalya – Strand van Kumköy
Het strand van Kumköy is de lange zandstrook ten westen van Side: breed genoeg om achter de rijen ligbedden nog te kunnen lopen, en zo flauw aflopend dat kinderen ver kunnen doorwaden. Erachter staat een gesloten rij allesinclusivehotels, en op het zand draaien het hele seizoen strandbars, jetski's, parasailboten en bananenboten. Dit is het levendige eind van deze kust, niet het stille: overdag muziek, in de schemering nog altijd wandelaars langs de waterlijn. Men komt hier omdat er iets te doen is, niet alleen om een handdoek uit te leggen.
Wie op deze strook logeert heeft er geen auto voor nodig — het zand ligt achter de tuin. De tocht loopt andersom: uit Belek, Kadriye of Boğazkent, waar de hotelstranden stiller en geslotener zijn, is het 40 tot 45 km en 40 tot 45 minuten, en gezinnen met tieners komen voor de watersport en niet voor het zand. Vanuit Side is het ongeveer 15 minuten westwaarts, vanuit Antalya iets meer dan een uur, vanuit Alanya te ver om aan te beginnen. Met een auto zwemt u tot het laatste licht en stopt u onderweg terug in Side; een touringcar beslist beide voor u.
Van de luchthaven is het 62 km en ongeveer 55 minuten, en van de stranden bij Side is dit het makkelijkst onderweg mee te pakken: de strandweg gaat langs de hoteldeuren, dus een uur in de zee vóór het inchecken kost geen omweg. Landt u bij zonsopkomst, dan maakt dat uur het verschil tussen een verloren ochtend en een vakantie die meteen begint.
Strand van Kumköy bezoeken
Dit is een strand met een tijdschema en niet met een route. De ochtenden zijn de vlakke uren, dan varen de parachuteboten en de getrokken banaan uit en hebben kleine kinderen het ondiepe water voor zich; vanaf het midden van de middag staat er rimpeling op het water, is er meer motorlawaai en wachtrij voor alles met een gashendel. Een hele dag is het gebruikelijke verblijf en weinig daarvan gaat zittend voorbij. Het zand is breed genoeg om achter de rijen te lopen, en hoe verder u in beide richtingen van de poorten komt, hoe minder mensen, wat hier de enige rust is.
Onder de voeten ligt fijn licht zand, vast en makkelijk aan de waterlijn en achteraan zo diep dat lopen werk wordt. De bodem loopt bijna vlak weg, dus een kind staat ver van de kust nog en een volwassene moet blijven waden tot er water is waarin echt te zwemmen valt. Wat ontbreekt is schaduw. Op deze strook groeit niets en de gebouwen staan er schouder aan schouder achter, dus een dagbezoeker heeft geen achterland om zich in terug te trekken, en de uren tussen twaalf en drie beslissen over de dag.
Voor de uren daartussen laat u de auto beter gaan dan dat u hem houdt. Dit is een weg van hotelpoorten en keerlussen zonder plek waar een chauffeur zes uur kan staan, en een dag die met watersport begint, eindigt niet vroeg genoeg om wachten de moeite waard te maken. Noem het avonduur voordat u uitstapt en houd u eraan. Zonder tweede boeking sluit de wandeling oostwaarts hierop aan: eerst het stillere zand voorbij de laatste poorten, dan de zuilen en de haven aan het eind van de strook, waar de meesten een dag afsluiten die op een getrokken banaan begon.
- De ochtenden zijn de vlakke uren en de middagen de gerimpelde, en op deze strook telt dat zwaarder dan op enig stiller strand.
- De bodem loopt bijna vlak weg, dus een volwassene waadt lang voordat het water diep genoeg is om echt te zwemmen.
- Het achterste zand is diep en los, dus langere stukken loopt u over de vaste strook bij het water.
- De watersport klontert samen voor de grootste poorten, en tweehonderd meter langs het zand is het verschil tussen lawaai en geen lawaai.