Transfer Kemer → Płomienie Chimery

Prywatny transfer na trasie Kemer – Płomienie Chimery

Wieczorny Kemer jest rozświetlony: bary przy marinie, hotelowe tarasy, muzyka niosąca się wzdłuż plaży. Na tę trasę jedzie się jednak do zbocza, na którym nie ma ani jednej lampy. Nad Çıralı ze szczelin w skale sączy się gaz; Turcy nazywają to zbocze Yanartaş i utożsamia się je z górą Chimerą ze starożytnej Licji. W zetknięciu z powietrzem gaz zapala się małymi, równymi płomieniami, które opisywali już autorzy antyczni. Za dnia są blade i ledwo widoczne na tle kamienia. Po zmroku świecą na pomarańczowo między sosnami, dlatego z Kemeru jedzie się tu wieczorem: wyjazd, gdy gaśnie światło, powrót późno, kiedy w hotelu wszystko już ucichło.

Odcinek ma 31 km i zajmuje około 35 minut. Z Kemeru droga D400 biegnie na południe między górami a morzem, mija zjazdy do Phaselis i Tekirovej, po czym odchodzi od wybrzeża i wspina się przez las sosnowy. Na skrzyżowaniu do Çıralı samochód zjeżdża z głównej drogi i ciasnymi zakrętami opada na dno doliny; po ciemku kierowca pokonuje ten fragment spokojnie. W Çıralı drogowskazy Yanartaş prowadzą kilka kilometrów wzdłuż zbocza i w górę, do bocznej doliny, gdzie droga kończy się parkingiem. Dalej idzie się pieszo: schodkowa ścieżka pnie się między drzewami dwadzieścia minut albo dłużej i tuż poniżej pierwszych płomieni mija niskie resztki świątyni Hefajstosa, boga kowali.

• Na skalnych stopniach czołówka sprawdza się lepiej niż latarka w telefonie, bo obie ręce zostają wolne, zwłaszcza przy zejściu, które wydaje się bardziej strome.
• W środku lata ciemno robi się późno, więc godzinę odbioru w Kemerze lepiej ustawić pod zachód słońca niż pod hotelową kolację.
• Nocą na parkingu jest pusto i trudno liczyć na złapanie tam samochodu o późnej porze; czas oczekiwania i powrót do Kemeru można ustalić od razu przy rezerwacji kursu w tamtą stronę.
• Załóż pełne buty z dobrą podeszwą: górna część ścieżki to goła, nierówna skała, a schodzi się zwykle już w ciemności.