Transfer luchthaven Antalya – Dim-grot
De Dim-grot ligt in de bergen achter Alanya, boven het dal van de Dim-rivier, en anders dan de archeologische grotten verder westelijk is hij volledig ingericht: een verlicht pad voert door zo’n 360 meter zalen, langs druipsteenformaties tot een klein meertje helemaal achterin. Binnen blijft het het hele jaar rond de 18 graden, en in augustus is dat de eigenlijke trekpleister. Beneden in het dal staan restaurants op platforms boven de koude rivier. Het is de grot voor wie toch al aan dit eind van de kust zit: vanuit Alanya een korte rit het dal op, vanaf alles ten westen van Manavgat een serieuze tocht.
Voor de hotels in Alanya is dit het uitje om de hoek: een kwartier vanuit Kestel en Mahmutlar, twintig tot vijfentwintig minuten vanuit het centrum en Kargıcak, een half uur vanuit Konaklı, vijfendertig minuten vanuit Türkler, veertig tot vijfenveertig vanuit Avsallar en Okurcalar. Vanuit Side rekent u een uur en tien minuten per richting, vanuit Çolaklı bijna anderhalf uur, waarmee een koel uur ondergronds een hele dag wordt. Belek, Lara en Kemer liggen simpelweg te ver. De rest van de dag vullen meestal de burcht van Alanya of een lunch aan de Dim; een touringcar legt beide voor u vast, met een eigen auto doet u de burcht later, als de hitte eruit is.
Landen en meteen hierheen rijden betekent 141 km en ongeveer 115 minuten: de hele D400 tot Alanya, dan voorbij de stad naar Kestel en de helling op. Het heeft alleen zin als uw hotel toch in Alanya staat, en zelfs dan ligt de grot nog twintig minuten voorbij de stad: een extra stop aan het eind van de rit vanaf de luchthaven, iedereen moe en de koffers in de auto. Op uw eerste volle dag is het dal veel aangenamer.
Dim-grot bezoeken
Ondergronds is dit een heen en terug van ongeveer een uur, en het tempo is maar half het uwe: het looppad versmalt hier en daar, dus een groep vóór u bepaalt de snelheid tot de volgende zaal opengaat. Vroeg op de dag of laat in de middag hebt u lange stukken voor uzelf; het hete midden van de dag is het uur waarop de hele kust hetzelfde bedenkt, en die rij is het enige aan Dim wat bezoekers verrast. Beneden vormt de valleibodem de andere helft van het uitje, en daarom wordt een uur ondergronds meestal een halve dag.
De weg naar binnen daalt over beton- en metalen treden met een leuning, over de hele lengte nat van condens en glad waar het steiler wordt. Omdat u afdaalt om binnen te komen, onthouden uw benen vooral de klim terug, iets om over na te denken als u vertrekt met een kind dat aan het eind gedragen wil worden. De lucht is tegenover de vallei buiten echt koud. Helemaal achterin is het kleine bassin een keerpunt en geen bestemming: men kijkt, maakt de foto en gaat terug. Voor benauwde ruimtes hoeft niemand te vrezen: de zalen zijn groot en het pad breed genoeg om anderen te laten passeren.
De verstandige vorm van de dag is grot eerst, vallei daarna: uit de kou komen, afdalen naar de rivier waar de lucht de kust nog altijd verslaat, en de middag traag laten verlopen. Het vervoer moet dat toelaten, want de grot is een uur en de dag niet — zeg bij het boeken of de vallei bij het plan hoort in plaats van het op de parkeerplaats te beslissen, want op die weg komt niets langs dat u kunt aanhouden. De burcht van Alanya ligt op de terugweg en verdraagt laat licht veel beter dan het middaguur. In de koele maanden is de vallei een heel wat stillere plek, dus vraag wat u er aantreft voordat u de dag erop bouwt.
- Een tas die dicht kan is beter dan een open tas: op het looppad druppelt het van begin tot eind.
- Naar binnen gaat het omlaag en naar buiten niet, en die klim is de volledige lichamelijke inspanning van het bezoek.
- Treden plus leuning laten één hand vrij, dus draag zo weinig mogelijk en laat de rest in de auto.
- Het bassin achterin is enkel het keerpunt, dus wie moe wordt kan in de laatste brede zaal wachten in plaats van door te lopen.