Transfer Olimpos → Kemer

Prywatny transfer na trasie Olimpos – Kemer

Droga w górę jest krótka, ale ma dwa nastroje. Po południu to zmiana hotelu na odwrót: kilka nocy w bungalowie i brzeg bez leżaków, potem pokój w Kemerze z basenem i windą, a walizki niesie się drogą do góry tam, gdzie samochód może zawrócić. Późnym wieczorem te same czterdzieści kilometrów idzie po ciemku, z rodziną, która weszła do ogni i zeszła z powrotem. Dolina wysyła ludzi w górę też po rzeczy zwyczajne: apteka, bankomat, prawdziwy sklep, statki odbijające od mariny.

Dla zegara połowa drogi kończy się na pierwszych ośmiu kilometrach: podjazd z doliny jest wąski, powolny i pełen zakrętów, i zabiera tyle czasu, ile trzydzieści kilka kilometrów po nim. Od Ulupınaru D400 schodzi z powrotem nad brzeg i skręca na północny wschód — Tekirova, zjazd do Phaselis, Çamyuva — a potem zaczynają się hotelowe wjazdy i nie kończą aż do rond Kemeru. Na papierze czterdzieści minut na 40 km; w lipcu ostatnie z nich wleką się za hotelowymi busami, a po zmroku całość idzie bez zatrzymań.

• Pokoje w Kemerze są zwykle gotowe wczesnym popołudniem, co czyni środek dnia naturalną godziną dla tych czterdziestu minut.
• Wracając od ogni o dziesiątej wieczorem, pierwsze dwadzieścia minut to nieoświetlony podjazd, więc lepiej spać po Ulupınarze niż przed nim.
• Apteka albo bankomat to sprawa Kemeru, nie doliny, i warto ją wpisać w tę jazdę, zamiast jechać drugi raz.
• Jeśli powodem wyjazdu w górę jest statek z mariny w Kemerze, dolicz do czterdziestu minut przejście po nabrzeżu: statki trzymają się swojej godziny, nie twojej.