Transfer Fethiye → Antalya

Prywatny transfer na trasie Fethiye – Antalya

W tym kierunku samochód najczęściej odjeżdża, a nie przyjeżdża. Pobyt nad zatoką się skończył, a lot do domu wylatuje z Antalyi, nie z Dalamanu — miejsce w czarterze, przesiadka, czasem po prostu tańszy bilet — i ostatni poranek robi się bardzo wczesny. Inni pasażerowie przenoszą się na wschód na resztę podróży: tydzień na gulecie zakończył się w porcie, a hotel czeka w Side albo Beleku; albo kończy się najem willi, a rodzina jedzie dalej w stronę Antalyi. Mniejszą, lecz stałą część stanowią mieszkańcy zatoki, którym miasto jest potrzebne dla lekarza, urzędów i samych terminali.

Ta sama droga czytana od tyłu ma wysiłek w innym miejscu. Z Fethiye trasa przecina płaską dolinę Eşen, za Seydikemerem skręca w górę i równomiernie pnie się na wysokość; to właśnie ten podjazd, a nie sama wyżyna, zjada czas. Potem Elmalı, las cedrowy i Korkuteli — górski kraj, który trzyma chłód długo po tym, jak wybrzeże się nagrzało — a na koniec zjazd drogą D350 do niziny Antalyi. Dwie godziny i trzydzieści pięć minut na 195 kilometrów, a końcowy odcinek to miejski ruch, jeśli dojeżdżasz między ósmą a dziesiątą. Jesienią i zimą ranek w dolinie zaczyna się często od mgły.

• Licz wstecz od odprawy, a nie od startu: dwie i pół godziny jazdy plus kolejki w terminalu oznaczają przy porannym locie wyjazd z zatoki jeszcze przed świtem.
• O piątej rano na wyżynie nie jest otwarte nic, więc o kawę i coś do jedzenia na drogę poproś w hotelu wieczorem wcześniej.
• Wszystko, co chciałeś zabrać z bazaru albo z hali rybnej, trzeba kupić dzień wcześniej — przy tak wczesnym wyjeździe całe miasto zostaje za tobą zamknięte.
• Hotele na zboczu w Karagözler mają parking zwykle nad budynkiem albo pod nim, a między nimi schody — z czterema walizkami o szóstej rano waży to znacznie więcej niż przy przyjeździe.