Transfer Antalya → Manavgat

Prywatny transfer na trasie Antalya – Manavgat

Z Antalyi do Manavgatu nie jeździ się na wakacje; jedzie się, bo ktoś albo coś tam jest. Autokary dalekobieżne z Konyi, Ankary i İzmiru kończą trasę na miejskim dworcu, a stamtąd do wynajętego na sezon mieszkania, do domu rodziny albo do sezonowej pracy na tym odcinku wybrzeża zostaje jeszcze 72 kilometry na wschód. Mieszkańcy miasta jadą tą samą drogą na wesele, na pogrzeb albo na tydzień do dziadków. A pomiędzy nimi są ci, którzy wyjeżdżają na jeden dzień i wyjeżdżają wcześnie: najpierw targ, potem wodospad, obiad na pomoście nad nurtem i powrót, zanim zbierze się wieczorny ruch.

To cała wschodnia część drogi D400, od odcinka, który jest jeszcze miejskim bulwarem, do mostu nad rzeką. Ogrodzenie lotniska, Aksu, Serik, zjazdy na Belek, Boğazkent, a potem równina nosząca imię miasta: mur Taurusu odsunięty daleko, a między nim i drogą rozłożona delta — granaty i kukurydza, łuki wody ze zraszaczy, hale pakowni przy wjazdach na pola. Siedemdziesiąt dwa kilometry, godzina i pięć minut. O tej liczbie nie decyduje odległość: wyjazd z Antalyi w godzinach szczytu, a w lecie także zjazdy do kurortów, odbierają wszystko, co dał wolny środek. Zjazd do miasta pojawia się za mostem.

• Siedemdziesiąt dwa kilometry w jedną stronę to razem z powrotem prawie cały dzień, więc wyjazd na targ i wodospad warto zacząć przed ósmą.
• Ostatnie pięć minut to już ulice samego miasta, a tu numer domu i nazwa dzielnicy liczą się bardziej niż cokolwiek na szosie.
• W lipcu godzina zamienia się w godzinę i trzydzieści minut właśnie na zjazdach do kurortów pod Belekiem i Side, a sama droga tego nie tłumaczy.
• Jeśli powodem wyjazdu jest rodzina, powiedz, ile osób wróci z tobą — powrót z Manavgatu bywa cięższy o jednego czy dwóch pasażerów.