Transfer Antalya → Demre

Prywatny transfer na trasie Antalya – Demre

Demre jest najpierw celem pielgrzymki, a dopiero potem wycieczką. Kościół w centrum miasteczka należał do biskupa, który urzędował tu w czwartym wieku i z czasem stał się Świętym Mikołajem; po to przyjeżdżają autokary, prawosławne rodziny i duchowni. Resztę dnia wypełnia się sama: na skraju miasta antyczna Myra zachowała ścianę grobowców wykutych w skale na kształt domów, a pod nią rzymski teatr; kilka kilometrów dalej, po drugiej stronie równiny, z przystani w Çayağzı odpływają łodzie do zatopionego miasta przy Kekovie. Goście z Antalyi zamawiają samochód, bo miasteczko jest za daleko, by taksówka czekała, a trzy miejsca zbyt rozrzucone, by chodzić między nimi pieszo.

Z 140 km pierwsze pięćdziesiąt to droga w skale na południowy zachód od miasta: Konyaaltı, potem tunele przebite w przylądkach powyżej Beldibi, po lewej w dole marina w Kemerze, dalej hotelowe pierzeje Çamyuvy i Tekirovy. Za zjazdem na Olympos D400 odchodzi od morza w stronę Kumlucy, a stamtąd do Finike podjazd goni podjazd. Właśnie tam znika 1 godzina 55 minut, nie na kilometrach. Pod Finike morze wraca na chwilę, a ostatni odcinek jest płaski i rolniczy: między szklarniami, aż folia ustąpi ulicom miasteczka.

• Jeśli w planie jest Kekova, dzień musi objąć nie tylko centrum, ale i przystań w Çayağzı — dzieli je cała równina.
• Dwie godziny w jedną stronę i dwie w drugą zabierają zimą większość dnia, więc tylko wczesny odbiór mieści kościół, Myrę i rejs w jednym dniu.
• Autokar przed maską na podjazdach między Kumlucą a Finike kosztuje dziesięć minut i nic się na to nie poradzi, więc zostaw ten zapas w godzinie powrotu.
• Bazylika stoi w plątaninie wąskich jednokierunkowych uliczek: wysiadka na najbliższym narożniku i dwie minuty pieszo są szybsze niż czekanie na miejsce przy bramie.