Transfer Belek → Kaleiçi

Prywatny transfer na trasie Belek – Kaleiçi

Większość wieczorów w Beleku kończy się przy hotelowym barze, a Kaleiçi, otoczone murami stare miasto Antalyi, to cel na ten jeden wieczór, kiedy chce się ulic, starego kamienia i stolika wybranego samemu. Leży na klifie nad rzymskim portem, w obrębie tego, co zostało z fortyfikacji, a jego najokazalszym wejściem jest Brama Hadriana: trzy łuki wzniesione na wizytę cesarza w 130 roku n.e., później włączone w mury. Za nią zaczynają się wąskie, brukowane uliczki zamknięte dla ruchu przelotowego, więc samochód zatrzymuje się na skraju, a stare miasto zwiedza się pieszo: w dół, między odnowionymi domami z czasów osmańskich, do portu, gdzie pod skałą cumują łodzie rybackie i wycieczkowe, albo w górę, na taras na dachu, by patrzeć, jak słońce chowa się za Beydağları po drugiej stronie zatoki.

Trasa liczy 40 km, przy pustych drogach około 40 minut. Samochód opuszcza Belek drogą łącznikową na północ do D400, a potem jedzie nią na zachód, mijając węzeł przy Aksu i zjazd do Perge. Dokładnie naprzeciw lotniska w Antalyi stoją przy drodze centrum outletowe i duża galeria handlowa — w sam raz na dzień ułożony według schematu: po południu sklepy, po zmroku kolacja; ten postój i czekanie w trakcie zakupów można zaplanować przy rezerwacji. Dalej szosa zamienia się w miejską aleję ze światłami i prowadzi w stronę murów. Późny powrót to zwykle łatwiejsza połowa: ludzie wracający z pracy dawno są w domach, a D400 aż do bramy hotelu jest ciemna i spokojna.

• Zejście od Bramy Hadriana do portu jest strome i brukowane, a z powrotem wygodniej wjechać przeszkloną windą na zachodnim końcu placu Cumhuriyet, która łączy szczyt klifu z mariną.
• Samochód nie dojedzie do restauracji w uliczkach, więc przy rezerwacji ustal nazwane miejsce spotkania poza murami i przybliżoną godzinę powrotu.
• Wczesnym wieczorem, gdy pustoszeją biura, ruch w mieście gęstnieje; jeśli chodzi o stolik z widokiem na zachód słońca, wyjedź z Beleku z zapasem.
• Załóż płaskie buty z przyczepną podeszwą, bo stary kamienny bruk w Kaleiçi jest wyślizgany przez wieki i miejscami nierówny.